Oprócz kariery skrzypcowej rozwijał działalność jako mandolinista, często występując pod pseudonimem „Anton Dounis”. W latach 20. i 30. koncertował w Stanach Zjednoczonych i Europie, wykonując na mandolinie najtrudniejsze utwory skrzypcowe. Jego nagrania i występy spotkały się z uznaniem krytyków, którzy podkreślali niezwykłą wirtuozerięAnton Dounis Heard: Greek Mandolinist Gives Brilliant Program at Bijou Theatre, New York Times, 26 stycznia 1931..

W czasie I wojny światowej służył w korpusie medycznym armii greckiej w Salonikach, a nocami spisywał swoje analizy dotyczące techniki skrzypcowejEmily Stewart K., Demetrios Constantine Dounis: The Philosophy behind the Methods, Boston University, 2013, s. 8.. Efektem tych prac była późniejsza publikacja The Artist’s Technique of Violin Playing. Po wojnie pracował jako profesor skrzypiec w Państwowym Konserwatorium w Salonikach, lecz w latach 20. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie rozpoczął działalność pedagogiczną na szeroką skalę.