Wacław Staszewski stoi z tyłu
Ze względu na niesatysfakcjonujące wyniki badań zrezygnował z pracy na USB i rozpoczął pracę jako nauczyciel fizyki w wileńskim Gimnazjum Sióstr Nazaretanek w Wilnie. Już w semestrze zimowym 1925/1926, na prośbę Rady Wydziału, wrócił jednak na USB, gdzie do grudnia 1939 prowadził wykłady z mechaniki teoretycznej oraz z fizyki. Na stałe już jednak zaczął prowadzić lekcje fizyki i astronomii w wileńskich szkołach średnich i zaangażował się w pracę nad metodyką dydaktyki fizyki. Stał się orędownikiem i propagatorem zasady poglądowości w nauczaniu przedmiotów przyrodniczych.
W ramach swojej pracy dydaktycznej rozwinął akcję dokształcania nauczycieli w Ośrodku Metodycznym (którego był jednym z kierowników) oraz Sekcji Dydaktycznej Polskiego Towarzystwa Fizycznego, a także w Szkolnej Pracowni Przyrodniczej oraz na Zjazdach Fizyków. Od 1932 był członkiem Państwowej Komisji Egzaminacyjnej dla nauczycieli szkół średnich oraz egzaminatorem z dydaktyki fizyki i chemii. W 1937 reprezentował Polskę na Międzynarodowym Kongresie Nauczania Doświadczalnego w Paryżu.