Naukowy program badawczy (ang. scientific research programme) – koncepcja w filozofii nauki wprowadzona przez węgiersko-brytyjskiego filozofa Imre Lakatosa (1922–1974). Stanowi ona próbę twórczego połączenia elementów falsyfikacjonizmu Karla Poppera z historycznym podejściem Thomasa Kuhna do rozwoju nauki. Lakatos proponuje, że nauka rozwija się nie poprzez pojedyncze teorie, lecz przez serie powiązanych ze sobą teorii tworzących program badawczy, który ewoluuje w czasie. Koncepcja ta została szczegółowo opisana w pracach Lakatosa, takich jak Falsyfikacja i metodologia naukowych programów badawczychImre Lakatos, Falsyfikacja a metodologia naukowych programów badawczych, w: idem, Pisma z filozofii nauk empirycznych, tłum. W. Sady, Warszawa 1995. oraz The Methodology of Scientific Research Programmes.

Definicja i geneza koncepcji Naukowy program badawczy definiowany jest jako sekwencja teorii naukowych, które są ze sobą powiązane poprzez wspólny zestaw fundamentalnych założeń. Lakatos opracował tę ideę w odpowiedzi na ograniczenia popperowskiego falsyfikacjonizmu, który zakładał, że teorie naukowe powinny być testowane i odrzucane, jeśli nie przetrwają prób falsyfikacji.