thumb|right|250px|Kapłan odkrawający cząsteczki prosfory w czasie proskomidii Proskomidia (gr. , „przynoszenie, ofiarowanie”) – część Boskiej Liturgii w rycie bizantyjskim, podczas której przygotowywane są Święte Dary eucharystyczne. Obecnie proskomidia odbywa się na początku Liturgii, dawniej sprawowano ją jednak po liturgii słowa.
Obrzęd odbywa się w części ołtarzowej, w niewidocznej dla wiernych części świątyni za ikonostasem, przy stoliku zwanym żertwiennikiem. Sprawuje go prezbiter, czasem z diakonem. Przygotowuje się kielich z winem i chleb – prosforę, z której wykrawa się najważniejszy fragment – Baranka (Agnec), symbolizującego Chrystusa. Fragment ten służy później do przeistoczenia w ciało Chrystusa w czasie liturgii wiernych.
Z innych prosfor wykrawa się cząstki na pamiątkę Bogurodzicy, świętych oraz za żywych i zmarłych wiernych. Przed rozpoczęciem proskomidii wierni zapisują na karteczkach imiona zmarłych lub żywych bliskich, które czytane są później przy odkrajaniu cząsteczek prosfory (tzw. zapiski)Dlaczego nie jesteście w Cerkwii?, Rozdział V, cz. 3Zasady tworzenia zapisek. Cząsteczki te dodaje się po zakończeniu nabożeństwa do przemienionych darów eucharystycznych, co symbolizuje przyjęcie Eucharystii przez osoby zapisane na karteczkach.