W 1936 roku została sędzią Sądu Najwyższego.
W 1929 roku została członkinią partii politycznej Socialdemokraterne. W 1936 roku została wybrana członkinią Landstingu, izby wyższej duńskiego parlamentu. Została członkinią komisji do spraw konstytucyjnych, komisji ds. ceł oraz parlamentarnej komisji do spraw finansów, której w latach 1948–1950 przewodniczyła. W 1945 roku opowiadała się przeciwko przywróceniu kary śmierci w Danii za zbrodnie popełnione przez kolaborantów w okresie II wojny światowej.
Gdy w 1950 roku został mianowany ministrem sprawiedliwości, Hansen została wybrana na jego dotychczasowe stanowisko, zostają przewodniczącą Landstingu jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. Została również pierwszą kobietą przewodniczącą parlamentowi na świecie. W 1951 roku Steincke ponownie został członkiem Landstingu, zastępując ją na stanowisku przewodniczącego, jednak po jego rezygnacji w 1952 roku, Hansen po raz kolejny została wybrana przewodniczącą. Po rozwiązaniu Landstingu w 1953 w wyniku uchwalenia nowej konstytucji kraju kontynuowała działania polityczne. Była członkinią komisji prawnej Rady Europy, gdzie pracowała m.in. nad europejską konwencją praw człowieka.