7 lutego 1922 minister spraw wojskowych uregulował sposób pobierania leków i materiału sanitarnego z aptek wojskowych. 18 kwietnia 1922 ogłoszone zostały „Przepisy, normujace sposób zaopatrzenia Oddziałów Marynarki Wojennej w materiał sanitarny”. Od 10 października 1922 zaopatrzenie materiałowe sanitarne i weterynaryjne armii w czasie pokoju realizowane było na zasadach określonych w rozkazie ministra spraw wojskowych D.VIII. 3178.I.Z.tj. Rolę okręgowych składnic sanitarnych pełniły apteki okręgowe, funkcjonujące w składzie każdego z dziesięciu szpitali okręgowych. Formacje wojskowe (oddziały i zakłady wszelkich broni i służb), znajdujące się na obszarze danego okręgu korpusu, otrzymywały materiał sanitarny i weterynaryjny z właściwej apteki okręgowej na zasadzie zapotrzebowań. Centralną Składnicę Sanitarną zaopatrywał w materiał sanitarny i weterynaryjny Departament Sanitarny Ministerstwa Spraw Wojskowych (w materiał weterynaryjny w porozumieniu z Wydziałem Weterynaryjnym). Kierownikiem Centralnej Składnicy Sanitarnej był podpułkownik lekarz Czesław Jakubowski, a jego zastępcą major aptekarz Marcin Kotula. W lutym 1924 na stanowisko kierownika składnicy przydzielony został płk lek. Tadeusz Kobos.