Ostatni nieprzydzielony region – Antarktyda – wszedł w skład .
Propozycje ograniczenia globalnego zaangażowania USA Część badaczy formułuje pod adresem globalnego zaangażowania Stanów Zjednoczonych nie tylko krytykę, ale także propozycje jego ograniczenia. W 1996 roku Barry Posen i Andrew Ross przedstawili cztery rywalizujące w amerykańskiej debacie strategie wielkie. Wyróżnili neoizolacjonizm, selektywne zaangażowanie, bezpieczeństwo kooperacyjne oraz prymat. Prymat, czyli dążenie do hegemonicznego przywództwa, ocenili jako strategię ryzykowną. Argumentowali, że państwa jednoczą się przeciwko hegemonom zamiast gromadzić się wokół nich, a dążenie do prymatu rodzi nieustanne ryzyko „imperialnego przeciążenia”.
Koncepcja offshore balancing zakłada znaczną redukcję zagranicznych rozmieszczeń wojskowych i zobowiązań sojuszniczych Stanów Zjednoczonych. Według Hala Branda jej głównymi rzecznikami w naukach o stosunkach międzynarodowych są realiści Stephen Walt, John Mearsheimer, Barry Posen i Christopher Layne, którzy argumentują, że takie wycofanie zwiększy bezpieczeństwo Stanów Zjednoczonych przy niższych kosztach. Sam Brand, w monografii z 2015 roku, ocenił jednak, że offshore balancing obiecuje więcej, niż jest w stanie dostarczyć.