Brak jest na odnóżach szczecinek pływnych.
Odwłok ma segmenty od pierwszego do piątego zesklerotyzowane grzbietowo i błoniaste brzusznie, zaś od szóstego do ósmego zesklerotyzowane w całości; ten ostatni jest prawie walcowaty i za nasadą urogomfów zwężony. Wszystkie tergity mają wykształcone poprzeczne żeberka przednio-grzbietowe. Urogomfy są stosunkowo długie, dwuczłonowe, z bardzo słabo zaznaczonym szwem przynasadowym i o członie pierwszym około półtorakrotnie dłuższym od ósmego segmentu odwłoka. Bliższe szczecinki urogomfalne pierwotne od drugiej do czwartej są wyraźnie odseparowane, acz rozstawione mniej szeroko niż u A. zetterstedti i A. confinis, ograniczone do nasadowej połowy pierwszego członu; odległości pomiędzy tymi szczecinkami są niemal jednakowe.
Ekologia i występowanie Chrząszcz wodny, spotykany m.in. w kałużach, płytkich sadzawkach, mokradłach na podmokłych łąkach, w rowach melioracyjnych oraz na mulistych pobrzeżach rzek, strumieni i zbiorników wodnych.