Rosja twierdziła, że jest obrońcą prawosławnych chrześcijan, gdy wkraczała na terytoria Imperium Osmańskiego podczas wojen takich jak wojna krymska.
Po zwycięstwie monarchistycznej w 1815 Rosja ogłosiła Święte Przymierze z Prusami i Austrią, aby przywrócić boskie prawo królów i wartości chrześcijańskie w europejskim życiu politycznym, tak jak dążył do tego Aleksander I pod wpływem swojej doradczyni baronowej Barbary von Krüdener. Zostało ono napisane przez cara i zredagowane przez Ioannisa Kapodistriasa i Alexandru Sturdzę. W pierwszym szkicu car Aleksander I odwoływał się do mistycyzmu poprzez proponowane zjednoczone imperium chrześcijańskie, ze zjednoczoną armią imperialną, co zostało uznane za niepokojące przez inne monarchie. Po rewizji bardziej pragmatyczna wersja sojuszu została przyjęta przez Rosję, Prusy i Austrię.