mały|Zofia Milińska-Szwojnicka z mężem Antonim Szwojnickim, ok. 1932 Zofia Milińska-Szwojnicka ps. Zofia, dr Zofia, Janina, Ciotka Zofia (ur. 11 kwietnia 1892 w Kielcach, zm. w 1975 w Gdyni) – polska lekarka (spec. bakteriologia, serologia, epidemiologia, immunologia) i mikrobiolog, żołnierz Armii Krajowej, działaczka konspiracyjna, opiekunka cichociemnych, uczestniczka powstania warszawskiego.
Urodziła się 11 kwietnia 1892 roku w Kielcach, w rodzinie przemysłowca Edwarda Milińskiego (1859–1931) i jego żony Zofii, z domu Kallenbrun. Była jedną z czterech córek – jej siostry to Stanisława Światłowska (1894–1988, żona mjr. Jana Światłowskiego), Aurelia Lewandowska (malarka) i Janina Skupieńska.
Ukończyła czteroklasową pensję w Łodzi, maturę uzyskała w Gimnazjum Klasycznym w Krakowie. W 1910 roku rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego, które zakończyła w 1917 roku, zdając egzaminy doktorskie.
W czasie I wojny światowej, jako lekarz, podjęła pracę w laboratorium przy Wojskowym Szpitalu Epidemicznym nr 2 w Łobzowie, gdzie pod kierunkiem prof. Mariana Gieszczykiewicza badała przypadki czerwonki i cholery.