Jerónimo Luis de Cabrera (ur. 1528 w Sewilli, zm. 17 sierpnia 1574 w Limie) – hiszpański konkwistador, gubernator kolonialny i założyciel miasta Córdoba w dzisiejszej Argentynie.

Życiorys Urodził się w Sewilli, a do Wicekrólestwa Peru przybył w 1538 roku. W kolejnych dekadach pełnił funkcje wojskowe i administracyjne, m.in. corregidora Potosí i Charcas. W 1562 roku ożenił się z Luisą Martel de los Ríos, a jego rodzina odegrała znaczącą rolę w życiu publicznym regionu Tucumán.

Gubernator Tucumán i założenie Córdoby W 1571 roku wicekról Francisco de Toledo mianował Cabrerę gubernatorem prowincji Tucumán z zadaniem założenia osady, która miała zapewnić połączenie regionu z Oceanem Atlantyckim. Ekspedycja licząca ponad 100 ludzi wyruszyła z Santiago del Estero i dotarła do doliny rzeki Suquía, gdzie 6 lipca 1573 roku założono miasto Córdoba de la Nueva Andalucía i powołano podstawowe instytucje, w tym cabildo. Polityka Cabrery wobec rdzennej ludności, Indian Comechingón, charakteryzowała się złożonymi relacjami, które ostatecznie prowadziły do narzucenia kolonialnej dominacji.