30 sierpnia 1894 Piotr Nikołajewicz został przywrócony do czynnej służby wojskowej, otrzymując stopień rotmistrza. Został skierowany do wojsk inżynieryjnych umocnień przy . 14 maja 1896 awansowany na pułkownika. 6 maja 1903 został przeniesiony do korpusu generalskiego ze stopniem generała majora, następnie awansowany podwójnie na generała adiutanta i generała porucznika (13 kwietnia 1908). Wraz z nadaniem bratu funkcji , 13 września 1915 został przeniesiony do sztabu w Tyfilisie. Po wybuchu rewolucji lutowej, ewakuował się wraz z rodziną z obszarów frontu kaukaskiego 22 marca 1917 i powrócił na Krym, do posiadłości . W 1919 zostali ewakuowani przez brytyjską Królewską Marynarkę Wojenną i osiedli we Francji.
Na emigracji nie odegrał większej roli politycznej, czy dynastycznej. Zmarł 17 czerwca 1931 w Antibes. Został pochowany w cerkwi św. Michała Archanioła w Cannes.
Rodzina 26 lipca 1889 w Petersburgu ożenił się z Mileną (1866–1951), księżniczką Czarnogóry, córką Mikołaja (1841–1921) i Mileny (1847–1923). Z małżeństwa pochodzi czworo dzieci: