Maria Jadwiga Skowronkowa (ur. 9 lipca 1892 w Berlinie, zm. 2 listopada 1983 w Strzelcach Opolskich) – działaczka społeczna i narodowa w Poznańskiem oraz na Górnym Śląsku.
Życiorys
Była córką Władysława i Jadwigi z Maleczyńskich Żmidzińskich. Jej dziadek był uczestnikiem powstania styczniowego, zaś ojciec w początku lat 90. XIX wieku był przewodniczącym Polonii w Berlinie.
Rodzina przeprowadziła się z Berlina do Akwizgranu, gdzie Żmidzińska spędziła dzieciństwo i młodość. W latach 1906–1908 uczyła się w pensjonacie sióstr urszulanek w Childoneck (Belgia). Gdy w 1908 umarł ojciec, rodzina wyemigrowała do Poznania.
W 1912 wyszła za mąż za Tomasza Skowronka z Królewskiej Huty. Wyjechali do Berlina. Mąż trafił do obozu jenieckiego we Francji, a potem był w armii Hallera. Do Poznania wróciła więc pod koniec I wojny światowej sama z dziećmi. Wówczas mąż walczył na froncie bolszewickim. Od razu zaczęła pracę społeczną.