Drukowała wizytówki, ogłoszenia, zaproszenia ślubne, druki okolicznościowe. Sprowadzała specjalistyczną i obcojęzyczną literaturę z Londynu, Paryża i Lipska. Przez jakiś czas prowadziła wypożyczalnię książek, ale zrezygnowała z powodu konkurencji ze strony oddziału Towarzystwa Czytelni Ludowych. Jako właścicielka księgarni uczestniczyła w konkursach (np. wygrała konkurs na najlepszą witrynę), wystawach książek itp. Zatrudniała kilkanaście osób, w tym córki Wandę i Janinę. W latach 1929–1939 należała do zarządu Śląskiego Koła Księgarzy Polskich.
W przeddzień wybuchu II wojny światowej zaczęła podróż do Warszawy, gdzie mieszkały córki, ale dojechała tylko do Strzemieszyc. W końcu września wróciła do Chorzowa. Uratowała dom, księgarnię zaś przejęła już lokalna placówka Haupttreuhandstelle Ost grabiąca polskie mienie. Córka Janina, powróciwszy z Warszawy, pracowała w dawnej księgarni matki do momentu aresztowania i wywiezienia do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. W 1941 Tomasz Skowronek został uwięziony w obozie koncentracyjnym Dachau. Córka Bożena została wywieziona na roboty przymusowe w głąb III Rzeszy. Skowronkowa, by się utrzymać, zatrudniła się jako księgowa w fabryce pilników.