Dębska uznała to opowiadanie za „celną satyrę na wicemarszałka sejmu”. Winiarski opisał je jako „zabawny, patriotyczny kryminał w konwencji political fiction”. Dunin-Wąsowicz opisał opowiadanie jako oparte na ciekawym pomyśle („wirtualny Piłsudski”), ale „przeźroczyste stylistycznie”. Piotrowski także docenił pomysł opowiadania, jak i samo przedstawienie postaci Piłsudskiego. Recenzent Wirtualnej Polski zaliczył to opowiadanie do lepszych w I tomie, i zakwalifikował je do gatunku cyberpunk. Kopyra opowiadanie uznał za stosunkowo przeciętne.

Iwona Żółtowska – Serengeti Utwór opowiada o nowobogackiej polskiej rodzinie na wakacjach w Afryce, i panujących między nimi stosunkach. Winiarski opisał ten utwór jako „tajemniczy”, zwracając uwagę na zmianę tonacji w jego połowie, z realistycznej na magiczną. Kopyra uznał opowiadanie za niezbyt udane, niespecjalnie pasujące do tematyki tomu, i zbyt przesycone motywami feministycznymi. Utwór mocno skrytykowała Rycerz, pisząc, że jest on „kompletnie nietrafiony, słaby i nużący”, napisany chaotycznie, i z niesmacznymi „obleśnymi fantazjami erotycznymi”.