W 1934 roku uczestniczył w przedstawieniach objazdowych teatru Reduta, a następnie grał w Teatrze Kameralnym w Warszawie (1935), Teatrze Wołyńskim w Łucku (1935-1937), Teatrze Polskim w Poznaniu (1937-1938) oraz w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu (1938-1939).
Lata II wojny światowej spędził w Krakowie, gdzie pracował jako piekarz. W 1944 roku grał i reżyserował w tamtejszym jawnym Teatrze Powszechnym. Następnie występował w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (1945-1946) i Teatrze Nowym w Poznianiu (1946-1947). W latach 1947-1952 związany był z Teatrem Miejskim w Lublinie, gdzie reżyserował. Równolegle grał także w Teatrze Wybrzeże (1948-1950). W kolejnych latach był aktorem Teatru Polskiego w Bielsku-Białej (1952-1955), Teatru im. Stefana Jaracza w Łodzi (1955-1957) oraz scen stołecznych: Teatru Młodej Warszawy (p. Rozmaitości) (1957-1970) oraz Teatru Klasycznego (1958-1970).
W 1951 roku stworzył jedyną w karierze kreację filmową - role księcia Jabłonowskiego w filmie "Młodość Chopina" (reż. Aleksander Ford). Wystąpił także w czterech spektaklach Teatru Telewizji (1963-1969) oraz trzech audycjach Teatru Polskiego Radia (1958-1966).