14 maja 1948 został Głównym Inspektorem Ochrony Pogranicza (od 1 stycznia 1950 po zmianie nazwy dowódcą Wojsk Ochrony Pogranicza), stanowisko zajmował do 21 marca 1951. W latach 1951–1955 kierował odpowiedzialnym m.in. za mobilizację Biurem Wojskowym Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (po przekształceniu od 1954 w strukturach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych). Następnie w ramach MSW kierował Zarządem Organizacyjno-Wojskowym (1955–1958) oraz był radcą ministra ds. wojskowych i starszym inspektorem ds. organizacyjno-wojskowych (1960–1964). W międzyczasie kształcił się w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR (1958–1960). Po zwolnieniu z dyspozycji MON przeniesiony na stanowisko szefa Departamentu WojskowegoMinisterstwa Szkolnictwa Wyższego.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Przypisy

Bibliografia