Liberalizacja polityczna, którą przeprowadzał premier Abiy Ahmed, skłoniła zwolenników regionalizacji Sidamy do wysunięcia swoich żądań. Na czele z główną partią swojej grupy etnicznej, (SNLF), znaną też jako Ruch Wyzwolenia Sidamy (SLM), oficjalnie złożyli oni wniosek o utworzenie regionu autonomicznego 18 lipca 2018 roku. Władze początkowo zignorowały prośbę, nie odpowiadając na nią. Rząd obawiał się w szczególności, że przyznanie tej autonomii wywoła podobne żądania wielu innych grup etnicznych, osłabiając państwo. Według prognoz co najmniej osiem innych grup etnicznych miało dążyć do pójścia w ślady Sidamy.

W obliczu milczenia władz, SNLF zagroził jednostronnym ogłoszeniem autonomii, uznając, że brak przeprowadzenia referendum stanowi jej uznanie przez rząd. Konstytucja, formułująca tę kwestię w sposób niejasny, może rzeczywiście podlegać bardzo szerokiej interpretacji artykułu 47, dotyczącego autonomii regionalnej. Na początku lipca 2019 roku władze uniemożliwiły zorganizowanie spotkania przywódców politycznych Sidamów, co wywołało demonstracje, podczas których rozgniewani demonstranci starli się z policją i zablokowali główne trasy dostępu do stolicy strefy, Auasy. W rezultacie przemoc rozprzestrzeniła się na inne miasta, w tym Woretę Rassę i Irgalem.