Franz Karl Alexander Schoedler (ur. 10 stycznia 1851 w Wiedniu, zm. 23 maja 1928 tamże) – generał piechoty Armii Austro-Węgier, w latach 1874-1886 dowódca 11. Korpusu we Lwowie, a następnie jeden z Inspektorów Cesarskiej i Królewskiej Armii.

Życiorys Po ukończeniu 4-letnich nauki w Terezjańskiej Akademii Wojskowej w 1871 roku, rozpoczął służbę w 14. Pułku Piechoty, gdzie otrzymał stopień podporucznika (niem. Leutnant). W latach 1874-1876 uczęszczał na kursy w Akademii Wojennej w Wiedniu, a następnie został przydzielony do służby w Sztabie Generalnym. W 1882 roku dołączył, w stopniu kapitana (niem. Hauptmann), do 62. Pułku Piechoty. Brał wówczas udział w starciach z powstańcami w okupowanej przez Austro-Węgry Bośni i Hercegowinie, ale już rok później wrócił do Sztabu Generalnego. Po awansie na majora trafił do Akademii Wojennej w Wiedniu, gdzie wykładał administrację. W 1894 roku, będąc już w stopniu podpułkownika (niem. Oberstleutnant) został dowódcą baonu w 31. Pułku Piechoty, nad którym objął dowództwo w tym samym roku, co wiązało się z awansem na pułkownika (niem. Oberst). W 1900 roku otrzymał stopień generała majora (niem. Generalmajor) i objął dowództwo nad 9. Brygadą Piechoty. Piastował to stanowisko do 1905 roku, kiedy powierzono mu zwierzchnictwo nad 16.