thumb|260px|Centrum Drzeczkowa od południowego wschodu W 1362 król Polski Kazimierz Wielki zezwolił Andrzejowi i Piotrowi przenieść ich dziedziczne wsie, w tym m.in. Drzeczkowo z prawa polskiego na prawo niemieckie wg wzoru ze Środy Śląskiej. W 1424 imiennie odnotowano sołtysa wsi Jakuba. W 1447 miejscowość leżała w parafii Goniębice, a później w parafii własnej, w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego.
Miejscowość odnotowały historyczne regesty podatkowe. W 1510 we wsi było 5 łanów osiadłych i jeden łan opuszczony. W 1563 miał miejsce pobór z 8 łanów, dwóch stojących na rzece młynów korzecznych o 4 kołach wodnych, a także od karczmy dziedzicznej oraz od trzech komorników. W 1564 w Drzeczkowie pobrano podatki od dziedzica Leszczyńskiego, a cztery łany płaciły dziesięcinę. W 1581 odbył się pobór od 7 i 1/4 łana, 4 zagrodników, komornika, młyna korzecznego o jednym kole oraz folusza o jednym kole wodnym.
Wieś położona była w 1581 roku w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s.