Szarża powstańców załamała się ok. 20 kroków od linii wroga. Powstańcy zawrócili w nieładzie. Padlewski jeszcze dwukrotnie podrywał powstańców do natarcia, by przełamać pozycje Rosjan. Próby te były bezskuteczne wobec znacznej przewagi wojsk carskich. Z powodu licznych strat zaniechano kolejnych starć. Obie strony ograniczały się do wymiany ognia, nie przypuszczając dalszych ataków. Rosjanie mieli przewagę z uwagi na dysponowanie lepszą bronią palną. W konsekwencji powstańcy zaniechali kontynuowania starcia. Wykorzystując zapadające ciemności i warunki topograficzne, wycofali się w głąb puszczy, przechodząc do Zarąb. Mimo taktycznego odwrotu powstańców Rosjanie zrezygnowali z pościgu. Przyjmuje się, że było to spowodowane zaciętością , z jaką powstańcy stawiali opór.

Skutki i znaczenie bitwy W trakcie sześciogodzinnej walki powstańcy zadali poważne straty wojskom carskim, które szacuje się na ok. 100 zabitych (w tym kilku oficerów0. Oceny co do strat po stronie powstańców są rozbieżne i wahają się między 10 a 63 osobami. Najczęściej podaje się tą drugą liczbę. Wśród zabitych Polaków był dowódca batalionu Władysław Wilkoszewski.