Diecezja charkowsko-połtawska UAKP stała się faktycznie suwerenna. W 2004 roku udzielił poparcia Pomarańczowym i Wiktorowi Juszczence w walce o urząd prezydenta Ukrainy. W 2006 roku zarejestrował Ukraiński Autokefaliczny Kościół Prawosławny - Odrodzony (UAKP-O).
Po nieudanych rozmowach zjednoczeniowych z nowym metrolpolitą autonomicznego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego w Stanach Zjednoczonych Ameryki (Ekumeniczny Patriarchat Konstantynopola), od 2015 roku podjął starania o interkomunię z Ukraińskim Kościołem Greckokatolickim (UKGK). W 2020 roku wraz trzema parafiami prawosławnymi UAKP-O, a mieszczącymi się w Charkowie, Połtawie i Łozowej przeszedł na katolicyzm i został duchownym UKGK. W Kościele greckokatolickim zrzekł się władzy biskupa ordynariusza. Zachował tytuł arcybiskupa ad personam. W 2022 roku przeszedł na emeryturę. Pracuje nadal jako nauczyciel akademicki. Posługuje w dawnej cerkwi katedralnej św. Dymitra w Charkowie.
Zobacz też Jurij Jurczyk
Przypisy
I I I I I