Kontakt z białkiem prowadzi do aktywacji komórek tucznych i uwolnienia histaminy, wywołując: alergiczny nieżyt nosa, zapalenie spojówek, napady astmy, zmiany skórne (pokrzywkę, zaostrzenia AZS).
Poziom swoistych IgE wobec Fel d 1 koreluje z ciężkością objawów oddechowych.
Trwałość środowiskowa
Wykrywanie i diagnostyka Uczulenie na Fel d 1 rozpoznaje się poprzez: testy punktowe (SPT), oznaczenia swoistych IgE w surowicy, diagnostykę molekularną (CRD), która pozwala odróżnić prawdziwe uczulenie od reaktywności krzyżowej.
Ograniczanie ekspozycji Skuteczność zapewniają: częste sprzątanie i oczyszczacze powietrza z filtrem HEPA, pranie posłań i ograniczanie kontaktu kota z sypialnią, karmy zawierające przeciwciała neutralizujące Fel d 1, eksperymentalne szczepionki i terapie przeciwciałami monoklonalnymi, badania nad kotami genetycznie modyfikowanymi o niższej produkcji Fel d 1.
Przypisy
Kategoria:Felinologia Kategoria:Alergologia