Po drugiej modernizacji w latach 1951–53 zamieniono maszt kratownicowy na niższy i bardziej masywny. Wyposażenie radioelektroniczne i kierowania ogniem wówczas stanowiły: amerykański radar dozoru powietrznego SPS-6C, brytyjski radar dozoru nawodnego Type 293Q, radary artyleryjskie SPG-34 i amerykański dalocelownik Mk 63. Zachowano przy tym także uproszczony dalocelownik z dalmierzem Mk III(W), służący przeciw celom nawodnym. Radary artyleryjskie SPG-34 (AN/SPG-34) montowano na masce drugiej podstawy „B” dział dziobowych i podstawie dział 76 mm. Okręty otrzymały też nowsze stacje hydrolokacyjne: brytyjskie Type 164B i Type 162 (lub amerykańską SQS-501) i amerykańską SQS-10.

Służba II wojna światowa HMCS „Huron” wszedł do służby po ukończeniu i próbach odbiorczych 28 lipca 1943 roku. Otrzymał numer burtowy G24. Został następnie skierowany do docierania mechanizmów i załogi do bazy Home Fleet w Scapa Flow. 26 sierpnia niszczyciel uratował z morza pilota samolotu Blackburn Skua. 6 września niszczyciel został przydzielony do 3. flotylli niszczycieli (3rd Destroyer Flotilla) Home Fleet.