Orzeczenie nie precyzuje, czy odnosi się do segregacji rasowej, apartheidu, czy obu tych zjawisk.
Elementy apartheidu izraelskiego obejmują m.in.: prawo powrotu, ustawę z 2003 roku o obywatelstwie i wjeździe do Izraela, ustawę o państwie narodu żydowskiego z 2018 oraz liczne przepisy dotyczące bezpieczeństwa, wolności poruszania się, ziemi i planowania przestrzennego, obywatelstwa, reprezentacji politycznej w Knesecie, edukacji i kultury. Izrael twierdzi, że jego polityka wynika z względów bezpieczeństwa, a zarzut apartheidu jest nieprawdziwy zarówno faktycznie, jak i moralnie, oraz ma na celu delegitymizację państwa. Rząd i zwolennicy Izraela często określają zarzut jako antysemicki, co krytycy określają jako instrumentalne wykorzystywanie antysemityzmu.
Zachodni Brzeg i Strefa Gazy Hafrada – porównanie z apartheidem ''Hafrada'' (hebr. הפרדה, dosłownie „separacja”) jest oficjalnym terminem używanym przez rząd Izraela do opisania polityki oddzielania ludności palestyńskiej na terytoriach palestyńskich od ludności izraelskiej. Termin ten odnosi się do ogólnej polityki separacji, którą izraelski rząd wprowadził wobec Palestyńczyków na Zachodnim Brzegu i w Strefie Gazy.