Uzyskała 90 rodów żyta wyprowadzonych z mieszańców międzygatunkowych S. cereale x S. montanum, S. cereale x S. kuprijanovii, S. cereale x S. vavilovii i ulepszonych pod względem cech użytkowych poprzez krzyżowania wsteczne z odmianami uprawnymi. Wszystkie wymienione rody charakteryzowały się dobrą plennością oraz odpornością na mączniaka prawdziwego lub rdzę brunatną żyta lub też odpornością na porastanie ziarna na pniu. Rody te jako cenny materiał wyjściowy przekazała do Pracowni Zasobów Genowych IHAR w Radzikowie. W późniejszych latach do warsztatu badawczego włączyła metody roślinnych kultur in vitro do wytwarzania materiałów wyjściowych przydatnych w hodowli odmian żyta tolerancyjnych na niedobory azotu i potasu w podłożu. Zajmowała się poszukiwaniem markerów molekularnych sprzężonych z ważnymi cechami użytkowymi roślin uprawnych: tolerancją na niedobory pokarmowe (żyto, pszenżyto) i tolerancją na zasolenie i suszę (pomidor), a także mikrorozmnażaniem wybranych gatunków roślin ozdobnych oraz mutagenezą chemiczną stanowiącą źródło  nowych  materiałów  wyjściowych do hodowli. Opublikowała 200 prac naukowych.