Jakub Waldman (ur. 28 lutego 1916 w Uniejowie, zm. 1 września 1945 w Turku) – polski urzędnik pochodzenia żydowskiego, inicjator tzw. „komisji Waldmana” i pierwszych badań dotyczących działalności obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.
Życiorys Urodził się w rodzinie kupca, Abrama i Estery Chany. Miał siostrę, Taubę i brata Welwela.
Nie są znane jego losy przedwojenne. Podczas II wojny światowej wraz z rodziną trafił do getta wiejskiego w Czachulcu. Ojciec Jakuba, Abram Waldman, zmarł 5 maja 1942 roku w obozie pracy na Junikowie w Poznaniu, a siostra trafiła do obozu pracy w Forcie Radziwiłła w Poznaniu. Jakub Waldman miał 14 czerwca 1942 roku również zostać wywieziony do obozu pracy, uratowała go jednak łapówka wręczona jednemu z niemieckich oficerów. Reszta jego rodziny zginęła podczas likwidacji getta w Czachulcu w lipcu 1942 roku, jego matka i brat zostali wywiezieni do obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem, a dziadkowie zostali rozstrzelani na miejscu. Waldman został pozostawiony przy życiu wraz z grupą Żydów pozostałych na miejscu w celu uporządkowania terenu po getcie. Prawdopodobnie uciekł 31 lipca 1942 roku, podczas transportu ostatniej grupy Żydów do getta łódzkiego.