Pozostałe małokalibrowe uzbrojenie przeciwlotnicze ograniczono do czterech pojedynczych armat 40 mm Boforsa na podstawach Mk 7 na platformie między kominami i nadbudówce rufowej.
Wyposażenie i jego zmiany „Athabaskan” i „Cayuga” otrzymały najnowsze brytyjskie wyposażenie kierowania ogniem w postaci wieży dalocelownika Mk 6 z dwoma parabolicznymi antenami radaru artyleryjskiego Type 275 po bokach, umieszczonej na dachu nadbudówki dziobowej, odróżniającej je wizualnie od wcześniejszych okrętów. Kanadyjskie niszczyciele budowy powojennej od początku miały wysoki maszt kratownicowy z radarem wykrywania celów nawodnych Type 293 na fale decymetrowe (z anteną w obudowie w formie krążka, potocznie określaną jako „ser” – cheese). Na krótkim maszcie rufowym instalowano starszy radar dozoru ogólnego Type 291 na fale metrowe z anteną w formie litery „X”. Standardowo niszczyciele typu Tribal miały hydrolokator (Asdic) typ 144.