Może też pięciozębik leśny wykorzystywać jako miejsca schronienie zwalone pnie drzew, miejsca u ich podstawy czy też skały.

Pięciozębik leśny wykorzystuje ścieżki prowadzące do swych nor, którymi wspina się po stromych skokach. Zwierzę trzyma się zwykle do 200 m od swej jamy.

W otwartych miejscach pozostawia bobki, z których tworzy stosy liczące ich średnio 28,7, zwłaszcza wzdłuż strumieni. Bobek taki mierzy od 7,5 do 14,5 mm z modalną 11 mm, a kształt ma dyskoidalny z poszerzeniem w środku. Świeży stolec poznać można po pobłysku i gładkiej powierzchni pokrytej śluzem, z czasem wysycha on i matowieje, robi się też twardszy. Bardziej wgłębiając się w zagadnienie, wyróżnić można stolce brązowe, składające się głównie z pozostałości zjedzonego miskantu chińskiego, i bobki czarne, zawierające szczątki kory i liści. Pięciozębik defekuje od siedmiu do dwunastu razy na dobę, zwłaszcza między 15 a 6 ze szczytem między 19 a 4. Jednorazowo oddaje od 20 do 30 bobków, a czynność ta zajmuje mu od 20 do 30 minut. W niewoli zmierzono też masę oddawanego stolca na dzień u samców średniej masy 2130 g, uzyskując wynik 50,2 g, u samic masy 2180 g było to 53,8 g, w obu przypadkach z dużym błędem standardowym sięgającym połowy zmierzonej wartości.