Okręt wyposażony był w pięć stałych wyrzutni torpedowych o kalibrze 450 mm: trzy na dziobie i dwie na rufie, z łącznym zapasem siedmiu torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 76 mm A1914 L/30 na podstawach przeciwlotniczych.
Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 35 podoficerów i marynarzy.
Służba „Antonio Pacinotti” został wcielony do służby w Regia Marina 7 grudnia 1916 roku. Po zakończeniu testów w La Spezii, „Antonio Pacinotti” wraz z bliźniaczym „Alberto Guglielmotti” wyruszyły w kilkuetapowy rejs do Brindisi, prowadząc jednocześnie szkolenie załóg. Według stanu na 31 marca 1917 roku okręt służył na Morzu Tyrreńskim, wraz z F 4, „Foca”, i . „Antonio Pacinotti” przebywał na Morzu Tyrreńskim do września 1917 roku, kiedy to został przekazany dowództwu Regia Marina na Sycylii, skąd przeprowadzał patrole przeciw okrętom podwodnym. Po powrocie do La Spezii pod koniec 1917 roku okręt przeszedł długi remont, który trwał do lutego 1919 roku; później jednostka kontynuowała działalność przez kilka kolejnych miesięcy, często operując u wybrzeży Sardynii. Od czerwca 1919 roku „Antonio Pacinotti” przebywał w bazie w La Spezii. Okręt został wycofany ze służby 15 maja 1921 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Pacinotti Kategoria:Okręty zbudowane w Cantieri Navali del Muggiano