Później kontynuował służbę w 28 puku piechoty w Łodzi. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 286. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy II batalionu 28 pp. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 15 sierpnia 1924 i 83. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lutym 1925 został przeniesiony do 64 puku piechoty w Grudziądzu na stanowisko dowódcy III batalionu. W kwietniu 1928 został przeniesiony do 78 puku piechoty w Baranowiczach na stanowisku dowódcy III batalionu. W marcu 1930 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. We wrześniu 1930 został przeniesiony do PKU Mińsk Mazowiecki. Po przeniesieniu majora Michała Łabusia w stan spoczynku (30 listopada 1931) pełnił obowiązki komendanta PKU Mińsk Mazowiecki. W marcu 1932 został zatwierdzony na tym stanowisku. W czerwcu 1935 nadal pozostawał na stanowisku komendanta PKU Mińsk Maz. Z dniem 31 grudnia 1938 został przeniesiony w stan spoczynku.
Podczas II wojny światowej brał udział w działalności konspiracyjnej w Armii Krajowej. Awansował na podpułkownika. Zmarł 16 lutego 1958 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera II, rząd 5, miejsce 13).