Od XIII w. do 1628 r. istniała parafia łacińska w Dymitrowie. W latach 1575–1578 Andrzej Leszczyński oddał kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny P. i M. na zbór kalwinom. Sądzić należy, że był tam silny ośrodek reformacyjny, skoro biskup krakowski Marcin Szyszkowski 25 sierpnia 1628 r. z powodu sprofanowania kościoła przez „niegodziwych heretyków” zlikwidował parafię i przyłączył ją do parafii w Padwi. Tak samo i z tego powodu zlikwidował sąsiednią parafię w Baranowie Sandomierskim, przyłączając ją też do parafii w Padwi. Z tej przyczyny parafia łacińska w Padwi w 1646 r. obejmowała 12 wsi i około 4 tysiące dusz. Dopiero w 1652 r. Bogusław Leszczyński zwrócił kościół w Dymitrowie katolikom. Dwa kilometry na południe gdzie kończy się wieś Dymitrów Mały a zaczyna się wieś Dymitrów Duży, można zobaczyć kopiec o wysokości około 10 m. W miejscu tym znajdował się dawniej kościół pod wezwaniem św. Katarzyny P. i M. Kościółek jednak popadł w ruinę a jego pozostałości pochłonęła woda po tym, gdy Wisła zmieniła koryto. W czasie kampanii wrześniowej i walk o przyczółek baranowsko-sandomierski na terenie wsi toczyły się walki.