Popularność giełdy szybko rosła. Liczba właścicieli akcji w Ameryce potroiła się w latach 1900–1922 i sięgnęła 14,4 mln. Obserwatorzy pisali o magicznym uroku drukarek giełdowych. Horace Hotchkiss, założyciel Gold & Stock Telegraph, stwierdził, że gdy urządzenia zaczęto wykorzystywać komercyjnie, „wywoływał sensacje, bo notowania pojawiały się na taśmie. A tłum wokół gęstniał na głębokość sześciu chłopa”.

Piszący o finansach George Gibson zauważał, że „maklerzy wpatrywali się w drukarkę giełdową, która szparko rozwijała poplątaną sieć finansowych losów”.

Przed rozpowszechnieniem drukarek giełdowych gońcy, zwani podsuwaczami notatników (), dostawali najnowsze notowania od maklerów, zapisywali je w notatnikach i chodzili z nimi od biura do biura. Bohater książki Edwina Lefevre’a „Making of a Stockbroker” z 1925 roku opowiada, jak on i jego koledzy „wchodzili i podsuwali notatniki z notowaniami pod nos inwestorów. Byli jak chodzące drukarki giełdowe, a swoje zajęcie określali jako ganianie z notatnikami”.

Przypisy

Kategoria:Urządzenia telekomunikacyjne Kategoria:Rynek papierów wartościowych