Dwadzieścia lat później Nicholls adaptował powieść Hardy’ego dla BBC i przypomniał sobie ten fragment: Znowu to nastąpiło; ten zwyczajny dzień, który okazuje się wcale niezwyczajny.
To dało autorowi pomysł na powieść, w której data śmierci głównego bohatera stanowiłaby podstawę dla ukazania innych wydarzeń z życia bohaterów, bez pokazywania pozostałych 364 dni w roku, unikając w ten sposób opisywania banałów takich jak urodziny, Walentynki czy Sylwester. Dzień Świętego Swituna (15 lipca) został wybrany, ponieważ pasował do dnia ukończenia uczelni, w którym czytelnik po raz pierwszy spotyka bohaterów i popularnego angielskiego przysłowia.
John O’Connell napisał o książce w „The Times”: Pomimo komicznego połysku, «Jeden dzień» tak naprawdę opowiada o samotności i przypadkowej dzikości losu; tragicznej przepaści między młodzieńczymi aspiracjami a kompromisami, które ostatecznie tolerujemy. Nie bez powodu Nicholls powiedział, że książka została zainspirowana Thomasem Hardym. Krytyk „The London Paper” zauważa, że «Jeden dzień» może być historią miłosną, ale nie jest bajką: Nicholls nie stroni od [przedstawiania] surowej strony dorastania, rozczarowań, żalu i przypadkowego okrucieństwa życia.