Autorzy opisują też czarne ciemię ze słabo odgraniczoną wijącą się czerwonawą linią pośrodkową na przedzie, czy też niewielką bladą srebrną plamką z tyłu.
Kły nie różnią samców i samic. Występują 2 trzonowce.
Palce pazurkowcowatych kończą pazury, a nie paznokcie, wyjątkiem jest paluch.
Systematyka thumb|left|Tamaryna czerwonobrzucha jest blisko spokrewniona z widoczną wyżej tamaryną plamkolicą Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1812 francuski zoolog Étienne Geoffroy Saint-Hilaire, umieszczając nowo opisany takson w rodzaju Simia i nadając mu epitet gatunkowy labiatus. Diagnoza ukazała się w rozdziale zatytułowanym Tablica synoptyczna małp Ameryki autorstwa pruskiego przyrodnika Alexandra von Humboldta, opublikowanym w publikacji pod redakcją von Humboldta i francuskiego botanika Aimé Bonplanda o tytule Zbiór obserwacji z zakresu zoologii i anatomii porównawczej, dokonanych na Oceanie Atlantyckim, w głębi nowego kontynentu i na Morzu Południowym w latach 1799, 1800, 1801, 1802 i 1803. Niekiedy błędnie jako kreatora gatunku podaje się właśnie von Humboldta, którego dzieło niekiedy datuje się na 1811 rok.