okaz typowy zebrał w listopadzie 1856 roku Henry Walter Bates
Niektóre źródła wyodrębniają część gatunków z rodzaju Saguinus do kilku odrębnych rodzajów, co widać na poniższym kladogramie. Tamarynę czerwonobrzuchą umieszczają w rodzaju Tamarinus. Takie rozwiązanie przyjmuje także IUCN.
Etymologia thumb|Podgatunek S. l. thomasi, tamaryna wąsata Saguinus: ‘pazurczatka’, być może od brazylijskiej, lokalnej nazwy sahui, używanej w okolicach Bahia. labiatus: ‘z ustami’, od labia ‘usta’. rufiventer: nowołac. rufiventris ‘czerwonobrzuchy’, od łac. rufus ‘rudy’; venter, ventris ‘brzuch’. thomasi: Oldfield Thomas (1858–1929), angielski zoolog, specjalizujący się głównie w teriologii.
Tryb życia thumb|left|Tamaryna czerwonobrzucha wiedzie nadrzewny tryb życia Tamaryny żyją w grupach liczebności od 4 do 10–15 osobników. Średnią szacowano na 6,1 bądź 6,8 z zakresem od 1 do 13. Znajdują się wśród nich 2–3 dorosłe samice i tyle samo dorosłych samców.
Grupa zajmuje teren d 30 do 35 ha lub od 23 do 41 ha ze średnią 33,5 ha, w Acre 56 ha, zależnie od jakości lasu i dostępności pożywienia. Przez jedną dobę przemierza od 1300 do 2300 m.