Antonio Ghislanzoni (ur. 25 listopada 1824 w Lecco, zm. 16 lipca 1893 w Caprino Bergamasco) – włoski dziennikarz, poeta i powieściopisarz, autor librett operowych. Najbardziej znany jest jako librecista opery Aida (1870) dla Giuseppe Verdiego.
Życie i kariera
Ghislanzoni został usunięty z seminarium duchownego za irytujące zachowanie, początkowo studiował medycynę w Pawii, a następnie śpiew. W latach 1846–1855 występował jako baryton we Francji i Włoszech.
W 1848 roku, zainspirowany nacjonalistycznymi ideami Mazziniego, założył kilka republikańskich gazet w Mediolanie, ale ostatecznie musiał schronić się w Szwajcarii. Podczas podróży do Rzymu, gdzie chciał pomóc w obronie rodzącej się republiki, został aresztowany przez Francuzów i krótko przetrzymywany na Korsyce.
W latach 60. XIX wieku rozpoczął pracę dziennikarską i wydawniczą, wydawał między innymi „L'Italia musicale", „Rivista minima di scienze, lettere ed arti", „Giornale-Capriccio", współredagował „Gazzetta musicale di Milano". Współpracował między innymi z Arrigo Boito.