Morfologia Kłącze Czarnobrązowe, płożące i wznoszące się, silnie rozgałęzione, z międzywęźlami do 1,25 cm, o grubości do 1,5 mm, ze słabo widocznymi żeberkami i bruzdami, pozbawione centralnego kanału powietrznego. Z węzłów i korzeni wyrastają żółtobrązowe chwytniki. Łodygi nadziemne Liczne, stąd na stanowiskach roślina tworzy zwykle gęste łany. Jednakowe, niezróżnicowane na płonne i zarodnionośne. Rozgałęziają się w dolnej części, przy czym wszystkie odgałęzienia są podobne (łodyga centralna nie wyróżnia się). Pokładają się lub są wzniesione, często są falisto powyginane, osiągają zwykle do 20 cm, maksymalnie do 28 cm długości i zwykle do 1,5 mm, rzadko 6 mm średnicy. Dwa najniższe międzywęźla są kasztanowate i błyszczące, poza tym łodygi są zielone. Wewnątrz bez centralnego kanału powietrznego, ale z dużymi rowkowymi przewodami powietrznymi. Łodyga ma na międzywęźlach 3–4 żeberka, które mają głęboki rowek środkowy i silnie wystające kanty, czasem określane jako żeberka i stąd ich liczba bywa określana na 6 i więcej. Wzdłuż krawędzi bocznych żeberek tworzą się wyrostki (guzki) krzemionkowe powodujące, że łodygi są bardzo szorstkie. Długość międzywęźli wynosi od 2 do 2,8 cm. Pochwy liściowe Są czarnobrązowe w całości lub tylko w górze (wówczas dolna ich część jest zielona), stopniowo rozszerzają się ku górze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Skrzyp sitowaty · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.