Związek z Tadeuszem Kościuszką Ojciec Emilii, Franz Xaver Zeltner, był bliskim przyjacielem Tadeusza Kościuszki, którego gościł w swoim domu w Solurze między 1815 a 1817 rokiem. Po śmierci Kościuszki 15 października 1817 roku, zgodnie z wolą generała, rodzina Zeltnerów otrzymała na przechowanie jego zabalsamowane serce. Po ślubie w 1819 roku Emilia zabrała relikwię do Villa Negroni, gdzie przechowywała ją w mauzoleum rodzinnym. W 1895 roku urna z sercem została przekazana do Muzeum Polskiego w Rapperswilu, a w 1927 roku przeniesiona do Warszawy na Zamek Królewski w Warszawie.
Rola w Risorgimento Emilia i jej rodzina byli głęboko zaangażowani w ruch Risorgimento. Podczas powstania w Mediolanie w marcu 1848 roku, znanego jako Pięć Dni Mediolanu (18–22 marca), zebrała w swoim domu członków Rządu Tymczasowego Lombardii. Było to jedno z pierwszych zbrojnych wystąpień przeciwko austriackiej dominacji we Włoszech. Wraz z córkami organizowała pomoc rannym, dostarczała zaopatrzenie wojsku oraz zbierała fundusze na rzecz powstańców.