Autorka materiałów metodycznych do nauki języka polskiego, wydawanych także w podziemiu. Działaczka Klubu Inteligencji Katolickiej (1980–1989) oraz Tygodni Kultury Chrześcijańskiej (1983–1989). Członkini zespołu redakcyjnego podziemnego miesięcznika „Wolny Głos Nauczycielski” (1982–1989). Zaangażowana w działalność samokształceniową wśród nauczycieli i uczniów w ramach ogólnopolskiej Rady Edukacji (1982–1989). W latach 1984–1989 współzałożycielka i właścicielka księgozbioru podziemnej Biblioteki Nauczycielskiej liczącej ok. 1,5 tys. woluminów. W 1986 uczestniczka Duszpasterstwa Akademickiego. Współorganizowała coroczne Msze za Ojczyznę w Dzień Edukacji Narodowej. W 1989 jako członkini Komitetu Obywatelskiego „Solidarność” odpowiadała za kontakty z nauczycielami.

Po przemianach ustrojowych pracowała jako wicedyrektorka Gabinetu Ministra Edukacji Narodowej w Warszawie (1989–1990), kuratorka oświaty we Wrocławiu (1990–1998), doradczyni ministra edukacji narodowej (1998–1999) oraz dyrektorka Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej we Wrocławiu (1999–2004). 28 października 2004 została skazana przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Krzyków za spowodowanie 1 września 2004 kolizji w stanie nietrzeźwości. W efekcie podała się do dymisji ze stanowiska w OKE.