Jan Sybocic (, zm. nie wcześniej niż 1233) – śląski posiadacz ziemski, możnowładca. Był właścicielem znacznego majątku na ziemi prudnickiej. W jego testamencie zawarte zostały najstarsze pisane informacje o stosunkach osadniczych w rejonie późniejszego Prudnika.
Życiorys Sybocic został odnotowany w dokumencie księcia Kazimierza w 1228. Jego majątek znajdował się w kasztelani bialskiej oraz na Morawach. Obejmował on osiem wsi oraz las. Główną siedzibą Sybocica była wieś Prężyna. Był synem Syboty (przodek rodziny Bes). Jego zięciem był Zbrosław ze Śmicza.
15 czerwca 1233 Sybocic sporządził testament, w którym zawarte zostały pierwsze wzmianki nazw miejscowości w pobliżu współczesnego miasta Prudnik. Sybocic zapisał w swoim testamencie biskupstwu wrocławskiemu część wsi nieznanej z nazwy (leżała u źródeł rzeki Biała) oraz wsie Gostomia (Gostonia) i Lubrza (Lubram). Teściowej i żonie zapisał wsie Czyżowice (Chisouic), Oracze (Orese) i Prężynę (Pransinam). Braciom stryjecznym zapisał dwie nowo założone wsie, które wówczas nie posiadały nazw. Swoje posiadłości na Morawach zapisał bratu Domasławowi.