Wacław KozłowskiW literaturze wspomnieniowej figuruje także pod imieniem Andrzej lub Czesław. () (ur. 9 stycznia 1909 w Petersburgu, zm. 10 sierpnia 1943 w Sielcach) – oficer lotnictwa radzieckiego i polskiego, pierwszy dowódca pododdziałów lotnictwa ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Wacław Kozłowski pochodził z polskiej rodziny osiadłej w Rosji; jego dziadek był polskim zesłańcem na Syberię po powstaniu styczniowym 1863 roku. Urodził się 9 stycznia 1909 roku w Petersburgu, gdzie następnie mieszkał i uczył się, po przemianowaniu miasta na Piotrogród, a następnie radziecki Leningrad. Po ukończeniu szkoły, 23 grudnia 1927 roku wstąpił do Armii Czerwonej, podejmując naukę w Leningradzkiej Wojskowo-Teoretycznej Szkole Sił Powietrznych Armii Czerwonej. Po ukończeniu półtorarocznego kursu pilotażu w 3 Wojskowej Szkole Pilotów i Obserwatorów Lotniczych w Orenburgu, od 2 czerwca 1930 roku był instruktorem w tej szkole. Od 17 lipca 1933 roku służył w szkole w Engelsie. W 1936 roku awansował na stopień starszego lejtnanta. 23 lipca 1938 roku został usunięty z wojska do rezerwy, prawdopodobnie w związku z represjami wobec osób narodowości polskiej w ZSRR (tzw. operacja polska NKWD).