Międzynarodowy rozgłos przyniosła jej reżyseria filmu „Kochanek czy kochanka" (fr. „Gazon maudit") z 1995 roku, w którym także zagrała główną rolę u boku Victoria Abril i Alaina Chabata. Film poruszał temat lesbianizmu i przełamywał ówczesne tabu kina francuskiego. Za scenariusz napisany wspólnie z Telsche Boorman otrzymała Cezara za najlepszy scenariusz oryginalny oraz nominację jako reżyserka. Film był także nominowany do Cezara za najlepszy film. Otrzymała również nagrodę Lumière za najlepszy scenariusz.
W 1997 roku wystąpiła w komedii „Didier" w reżyserii Chabata. Rok później wyreżyserowała i zagrała w filmie „Un grand cri d’amour", opartym na jej sztuce teatralnej.
XXI wiek W 2000 roku otrzymała Cezar Honorowy za całokształt twórczości. Rok później wystąpiła w filmie „Un crime au paradis". W tym samym roku zagrała w filmie „Libertyn" w reżyserii Gabriel Aghion.
W 2003 roku otrzymała trzecią nominację do Cezara dla najlepszej aktorki za film „Cette femme-là".
W 2006 roku ponownie połączyła siły z członkami grupy Le Splendid w filmie „Opaleni – przyjaciele na całe życie". W tym samym roku wystąpiła w jednym odcinku serialu telewizyjnego „David Nolande".
W 2008 roku wyreżyserowała i zagrała w filmie „Cliente".