Miejscowość jest wielokrotnie odnotowana w historycznych dokumentach podatkowych i prawnych. W 1511 król polski Zygmunt Stary zezwolił podkomorzemu łęczyckiemu Stanisławowi Hynkowi wykupić Dzibice z rąk Nawojki z Kościelca w ziemi kujawskiej wdowy po Jakubie Węgorzewskim.
Od 1523 wieś ponownie stała się własnością królewską leżącą w starostwie lelowskim. W 1564 dokumenty podatkowe odnotowały w miejscowości: 16 kmieci gospodarujących na 8 1/2 łanach. Płacili oni po 18 groszy czynszu, oddawali po 2 kapłony, 10 jaj i 1 serze, sep z owsa oraz po 2 korce z łanu. Karczmarz płacił ze swoich ról czynsz oraz oddawał 6 kapłonów. We wsi stały 3 Młyn zbożowyy, każdy z 1 kołem korzecznym. Dwa z nich umiejscowione były na niezarybionych małych stawkach na rzece Dzibicy, a trzeci na większym stawie. Młynarze płacili od nich 2 grzywny.
W 1973 roku obszar wsi Dzibice wyłączono z powiatu myszkowskiego i przyłączono do powiatu zawierciańskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.
Obecnie W obrębie