Ok. 1935 roku wyjechała do Warszawy, gdzie była członkinią zespołów stołecznych - teatrów Malickiej (1935-1939), Wielka Operetka (1936) i 8:15 (1936-1939). Pisała również do warszawskiej delegatury "Ilustrowanego Kuriera Codziennego" oraz tygodników "Światowid" i "As". Latem 1939 roku wraz z zespołem Mariana Wawrzkowicza wyruszyła w objazd, występując m.in. w Krakowie, Bochni, Dębicy, Tarnowie, Rzeszowie, Jarosławiu, Przemyślu i Lwowie.W 1937 roku stworzyła swoją jedyną kreację filmową - rolę Marii, żony Stolarskiego w produkcji pt. "Trójka hultajska" (reż. Henryk Szaro).
Podczas II wojny światowej występowała w teatrach jawnych: Melodia i Bohema w Warszawie oraz Powszechnym w Krakowie. Po zakończeniu walk została z tego powodu ukarana przez ZASP naganą i rocznym zawieszeniem w pracach organizacyjnych. W 1945 roku występowała w zespole objazdowym Karoliny Lubieńskiej i Wacława Ścibor-Rylskiego, z którym grała m.in. w Wieliczce, Będzinie, Sosnowcu, Dąbrowie Górniczej, Częstochowie, Kielcach i Radomiu. W sezonie 1945/1946 była członkinią zespołu Teatru Kameralnego Domu Żołnierza w Łodzi, w sezonie 1947/1948 - Teatrów Miejskich w Częstochowie, natomiast w sezonach 1946/1947 i 1948/1948 pozostawała bez angażu. W 1949 roku przeniosła się do Szczecina, gdzie do 1971 roku występowała w tamtejszych Teatrach Dramatycznych.