Po korzystnym wydaniu córki Marii Anny za mąż za margrabiego Jerzego Ludwika Badeńskiego, Eleonora mogła przenieść się do Krumlowa, nowej głównej siedziby Schwarzenbergów, a relacje małżonków wyraźnie się poprawiły.
Jeszcze zanim jej zdrowie zaczęło się pogarszać, sięgnęła po ludowe sposoby, by pomóc sobie w poczęciu męskiego dziedzica rodu Schwarzenbergów. Krążyły plotki, że trzymała wilki, aby pić ich mleko, jednak „Wolfsmilch” to także niemiecka nazwa rośliny znanej po angielsku jako wilczomlecz (Euphorbia). Łączyła „mleko wilcze” – zarówno zwierzęce, jak i roślinne – z legendą o Romulusie i Remusie, założycielach Rzymu, których wykarmiła wilczyca. Była zapaloną myśliwą, lecz z szacunku do tej tradycji odmawiała polowania na wilki.
thumb|Eleonora ze Schwarzenbergu (w miejscu twarzy Eleonory wstawiona jest prostokątna łata płótna) i jej syn Józef na obrazie w Czeskim Krumlowie W 1722 roku urodził się dziedziczny książę Józef Adam. Męskiego potomka doczekała się dopiero w wieku czterdziestu lat, co w tamtych czasach uważano za bardzo późny wiek na macierzyństwo. Jej przeciwnicy twierdzili, że tak późne narodziny były skutkiem jej podejrzanego zainteresowania okultyzmem i rzekomego paktu z diabłem.