Ferdynand August Leopold Lobkowicz (także von Lobkovitz) (ur. 7 września 1655 w Neustadt an der Waldnaab – zm. 3 października 1715 w Roudnicy nad Labem) – trzeci panujący książę Lobkowicz oraz książę żagański, czeski arystokrata, dyplomata i dworzanin. Posiadał rozległe majątki w Czechach, Niemczech i na Śląsku, a jego główną siedzibą był zamek w Roudnicy nad Labem.
Pomimo niechęci Habsburgów spowodowanej upadkiem jego ojca, ostatecznie zdołał zrobić karierę dyplomatyczną, którą zwieńczył funkcją najwyższego ochmistrza cesarzowej Amalii Wilhelminy (w latach 1699–1708). Był również kawalerem Orderu Złotego Runa.
Z czterech małżeństw miał łącznie trzynaścioro dzieci; jego synowie Filip Hiacynt i Jerzy Krystian dali początek dwóm książęcym liniom rodu – roudnickiej i mieńskiej.
Życiorys Pochodził z książęcej linii starego czeskiego rodu Lobkowiczów. Urodził się jako jedyny syn cesarskiego pierwszego ministra Wacława Euzebiusza z Lobkowiczów (1609–1677) i jego drugiej żony, palatynki reńskiej Augusty Zofii von Pfalz-Sulzbach (1624–1682).