Ze względu na upadek swojego ojca w 1674 roku Ferdynand August nie cieszył się zaufaniem cesarza Leopolda I i przez wiele lat, mimo wysokiego pochodzenia oraz rodzinnych koneksji, nie udawało mu się uzyskać stanowiska na dworze. Zajmował się więc zarządzaniem swoimi majątkami i często podróżował z Wiednia do posiadłości w Czechach i Niemczech. Swoje ambicje polityczne realizował jedynie częściowo jako uczestnik sejmu krajowego na Śląsku, gdzie reprezentował księstwo żagańskie. Dopiero w 1689 roku został mianowany cesarskim tajnym radcą, a następnie uzyskał ważne stanowisko dyplomatyczne — głównego komisarza przy Sejmie Rzeszy w Ratyzbonie (1691–1698). Na stanowisko to został powołany pod koniec 1691 roku, a do Ratyzbony przybył w lutym następnego roku. Jego obowiązki na Sejmie Rzeszy miały głównie charakter ceremonialny, natomiast faktyczne działania dyplomatyczne prowadził Jan Bedřich von Seilern, późniejszy kanclerz dworski.