W latach 1977–1980 współpracował z bratem Luciem nad serią Les Terres Creuses, publikowaną w magazynie „Métal Hurlant”. Ich prace zostały zebrane w albumach Carapaces (1982), Zara oraz Nogegon (1990). Utwory te cechowały się eksperymentalną formą narracji i grafiką inspirowaną architekturą secesyjną.
Mroczne Miasta W 1980 Schuiten rozpoczął współpracę z dawnym szkolnym przyjacielem, scenarzystą Benoît Peetersem. Ich wspólny cykl Mroczne Miasta (org. Les Cités obscures) ukazał się po raz pierwszy w magazynie „À Suivre” w 1983, a następnie w formie albumów wydawnictwa Casterman.
Seria, łącząca elementy fantastyki, urbanistyki, filozofii i sztuki, opowiada o równoległym świecie miast, rządzonych przez własne prawa i logikę. Mroczne Miasta zdobyło międzynarodowe uznanie, zostało przetłumaczone na wiele języków (w tym polski) i wyróżnione licznymi nagrodami, w tym Grand Prix de la Ville d’Angoulême (2002). Album Gorączka urbikandyjska (org. La Fièvre d’Urbicande) zdobył nagrodę za najlepszy album podczas Festiwalu Komiksu w Angoulême w 1985.