Konstrukcja samochodu była oparta na ramie, lecz w odróżnieniu od poprzednika nie prostokątnej, ale z centralną belką o kwadratowym przekroju. Wszystkie koła miały niezależne zawieszenie, resorowane górnymi poprzecznymi resorami półeliptycznymi (z przodu na wahaczach poprzecznych, a z tyłu na wahliwych półosiach). Silnik był dwusuwowy, rzędowy dwucylindrowy, o pojemności skokowej 615,75 cm³ i rozwijał moc 19,5 KM (14 kW) przy 3500 obr./min. Zamontowany był wzdłużnie za osią przednią i napędzał przednie koła. Hamulce były mechaniczne bębnowe. Rozstaw kół wynosił 1050 mm, a rozmiar opon 4,75 x 16 cali. Prędkość maksymalna wynosiła 90–95 km/h, a średnie zużycie paliwa 7–9 l/100 km.
Jesienią 1938 roku wprowadzono samochody z roku modelowego 1939, wyróżniające się zewnętrznie pionowym paskiem ozdobnym pośrodku atrapy chłodnicy. Większe zmiany przeszedł tylko sedan, w którym rozstaw osi powiększono o 6 cm do 2410 mm, a długość całkowitą do 3600 mm, przez co nadwozie było nieco bardziej przestronne z tyłu i mieściło cztery osoby. Zaokrąglony bagażnik wystawał z tyłu nadwozia, ale dostępny był tylko od wewnątrz.